Welkom bij Free Opinion Venezuela

De berichtgeving in de Nederlandse kranten over Venezuela is nogal erg mager en berust vaak niet op exacte gegevens. Free Opinion Venezuela wil hier iets aan veranderen door de recente ontwikkelingen te volgen in Venezuela. Dat Hugo Chavez en zijn regering er niet altijd goed van af komt ligt meer aan hun optreden, dan aan iets anders. "De comments worden gemodereerd"

La información sobre Venezuela en los periódicos holandeses es mediocre y no siempre está basada en hechos reales. Free Opinion Venezuela quiere hacer un cambio con respecto a esto siguiendo el desarrollo de los acontecimientos en Venezuela. El hecho de que Hugo Chávez y su Gobierno se encuentren en una posición comprometedora se debe más que nada a sus acciones y no a otra razón. ''Los comentarios seran moderados previamente''.
Groet
Alpha

zondag 10 februari 2008

Het land van Hugo Chavez

Voor de zondag even wat leeswerk die niet gemist mag worden.
Vandaag een artikel geschreven door Henk Dam die ik zijn geheel overneem op mijn blog.
Het gaat erop lijken dat de journalisten heel langzaam wakker worden en de moeite nemen om zelf eens een kijkje te nemen in Venezuela en dan niet alleen de kanalen volgen met info die voorgeschreven zijn door chavista's . Henk Dam laat zien dat er invloedrijke mensen met hoge bestuurlijke functies een ander verhaal afsteken dan we normaal kunnen lezen in de Nederlandse pers. Wellicht breekt dit de ogen open van de voorgekauwde kost die de meeste journalisten brengen als "nieuws".

Het artikel geeft aan met wat voor president we te maken hebben, de gevolgen van zijn beleid en de problemen waar we in kunnen rollen.
Opzienbarend is wel dat Vicente Britto, tot vorig jaar voorzitter van de machtige Fedecamera (Kamer van Koophandel) kon vertellen dat de schuld van Venezuela met Chavez aan het roer is verdrievoudigd tot 110 miljard dollar. Ondanks de immens hoge inkomsten die 25 keer hoger liggen.
We zien er niets van terug in het land, alles wat negatief is wordt erger, zoals de armoe, criminaliteit, gezondheidszorg, werkgelegenheid etc.. etc..

Zoals gezegd hier het artikel wat echt gelezen moet worden.

Het land van Hugo Chávez

door Henk Dam

Foute grappen maken, pesten, Hugo Chávez - president van Venezuela - is er een meester in, maar hij is veel meer dan een soort clown op het politieke wereldtoneel. Gregorio Salazar, voorzitter van de vakbond voor journalisten: ,,Als Chávez een clown is, dan is het een gevaarlijke clown. Hij heeft ons op grote schaal beroofd. Beroofd van onze levenswijze.'' CARACAS - 'El presidente', Hugo Chávez, is nooit te beroerd voor een stevige uitspraak. Voor het front van de Verenigde Naties beschreef hij zijn Amerikaanse collega als 'de duivel'. Elders noemde hij Bush 'Mister Gevaar' en simpelweg 'klootzak'. De Amerikaanse aanval op Afghanistan vond hij een goed voorbeeld van 'terreur met terreur bestrijden'. Ook bracht hij vorig jaar de Spaanse koning Juan Carlos tot grote woede toen hij, tijdens een topconferentie in Chili, probeerde een toespraak van de Spaanse premier Zapatero te onderbreken. 'Waarom houd jij je waffel niet eens dicht?', beet de koning hem toe, en de beelden daarvan gingen de hele wereld over.

Maar Hugo Chávez is veel meer dan een clown op het politieke wereldtoneel. Een diplomaat in Caracas, de hoofdstad van Venezuela: ,,Wat je ook van hem vindt, dit is niet alleen maar een grapjas. Het is een hele bijzondere man. Hij heeft veel bereikt en hij is moedig, want hij vindt dat hij een missie heeft te vervullen. Als je hem een klap geeft, krijg je 'm twee of drie keer zo hard terug.,,

De missie van Chávez loopt als een rode draad door zijn leven. Van kindsbeen af is zijn grote held Simon Bolivar, de man die aan het begin van de 19e eeuw Venezuela, Colombia, Peru, Bolivia en Ecuador van de Spaanse overheersers bevrijdde. Chávez ziet zichzelf als de nieuwe Bolivar, wiens taak het is Latijns-Amerika van de suprematie van de Verenigde Staten te ontdoen.

In zijn ogen zijn de rijken van zijn land de handlangers van het vervloekte Amerika. Vaak heeft hij het de afgelopen jaren gezegd: 'Es malo ser rico' - het is slecht rijk te zijn. De revolutie die Chávez ontketende, heeft vooral ook de bedoeling de grote verschillen tussen rijk en arm (zeventig procent van de bevolking is arm) op te heffen.

Zelf is Chávez van eenvoudige komaf - zijn vader was dorpsonderwijzer. Hij werd militair, revolutionair, voerde een (mislukte) coup uit en werd, ondanks dat, in 1998 president. Hij zit er dus nu bijna tien jaar, en het wordt tijd om de balans op te maken van wat 'el lider de la revolucion' heeft volbracht.

Programma
Zondagochtend in Caracas. Op zeven netten tegelijk is, als elke zondag, het programma 'Aló presidente!' te zien, een one-man-show waarin Chávez zich rechtstreeks tot zijn volk richt. Spetterende tv is het niet. Het programma dat wij zien duurt vier uur, wat, vertellen Venezolanen later, een meevaller is, want hij is ook wel eens zes of acht uur achter elkaar te zien.

In die vier uur zien we Chávez op locatie, bij een boerderij met melkvee. Hij heeft een rood shirt aan, net als zijn getrouwen, van wie de meesten voor de zekerheid ook nog rode petjes dragen. Zijn aankomst op de boerderij is een soort triomftocht. Vrouwen worden gekust, kinderen geknuffeld, mannen krijgen een hand op hun schouder. Chávez is zichtbaar op zijn gemak.

Dan gaat hij zitten en neemt het woord, om het niet meer af staan. Het gaat vooral over melkpoeder, dat schaars is. Hij pakt een blik melkpoeder, dat door nijvere gedienstigen voor hem wordt geopend, en strooit het poeder voor zich uit op tafel.

Melkpoeder is in de Venezolaanse winkels bijna niet te krijgen, en dat komt door de producenten die het aan het buitenland verkopen. Chávez weet er wel raad op. ,,Wie zijn melk niet aan het volk levert, pleegt verraad. Als een boer of fabriek dat doet, wordt dat bedrijf in beslag genomen. Als het leger eraan te pas moet komen, dan moet dat maar'', roept Chávez, die zijn rede nu en dan onderbreekt met leuzen als: 've la revolucion!', compleet met gebalde vuist.

Melkpoeder is niet het enige waaraan gebrek is in Venezuela. Maar laten we positief beginnen: er is in ieder geval geen tekort aan benzine. Dat is ook niet zo gek in een land dat de op vier na grootste voorraad aardolie ter wereld bezit. Maar de prijs is wél bijzonder. Een volle tank benzine kost ongeveer een euro, en dan nog als de officiële koers wordt aangehouden. Dat is minder dan een klein flesje mineraalwater.

Een bezoek aan supermarkt Central Madeirense in Caracas laat al gauw zien waar de problemen dan wél zitten. Melkpoeder is er inderdaad niet. Suiker ook niet. Geen kip. Geen vers brood, en nauwelijks vlees - alleen wat orgaanvlees en onsmakelijk ogende afsnijdsels. Het schap waar wc-papier zou moeten staan, ziet eruit alsof er een tropische orkaan heeft gewoed.

Emma, een huisvrouw: ,,Als er eens suiker is, koop ik zo veel mogelijk, omdat je zeker weet dat er later weer niets zal zijn. Als je gaat winkelen, koop je wat je ziet, niet wat je nodig hebt.''

Vast

Econoom Ignacio de Leon legt uit waar de schaarste vandaan komt: ,,Vijf jaar geleden werden vaste prijzen geïntroduceerd voor vijfhonderd producten. Die prijzen zijn sindsdien niet gestegen, terwijl de inflatie wel alsmaar blijft stijgen. Vorig jaar was het meer dan twintig procent. Dit jaar hadden we alleen al in de eerste negentien dagen van januari vijf procent inflatie, en gaan we op jaarbasis naar zeker veertig, misschien wel honderd procent toe.''

,,De producenten van melk moeten nu leveren tegen een bedrag dat lager is dan de kostprijs. Dat doen ze natuurlijk niet, en dus proberen ze naar Colombia te exporteren, stiekem, omdat het niet mag. Of ze maken van hun melk yoghurt, waarvoor geen vaste prijs geldt.''

Vicente Britto, tot vorig jaar voorzitter van de machtige Fedecamera (Kamer van Koophandel), ziet de tekorten als slechts een van de vele financieel-economische problemen waarvoor Venezuela staat. De schuldige: Chávez.

Hij somt op: ,,Ondanks hoge olieprijzen en ondanks belastinginkomsten die sinds Chávez 25 keer zo hoog zijn geworden, heeft Venezuela nu een schuld van 110 miljard dollar, drie keer zo hoog als toen de president aantrad.''

Er wordt dus veel te veel uitgegeven, met name aan de 'missiones' die Chávez voor de armen is gestart, waarbij deze de beschikking kregen over medische zorg, onderwijs, soms pensioen en soms een soort bijstandsuitkering. Britto: ,,Allemaal projecten die op langere termijn niets doen voor de economie. Daarnaast is er veel corruptie en inefficiëntie. Venezuela is een van de minst efficiënte landen ter wereld.''

Inderdaad, de zorgen stapelen zich op. Buitenlandse investeringen zijn tot stilstand gekomen. Venezolaanse bedrijven kunnen, door kredietbeperkingen, onvoldoende in buitenlandse technologie investeren, en verliezen zo productiecapaciteit. Er is een enorm tekort aan huizen.

De munteenheid, de Bolivar, heeft twee koersen: een officiële en een op de zwarte markt, en dat is altijd een slecht teken. Voor een dollar krijg je bij de bank twee Bolivar, maar bij de overal aanwezige zwarthandelaren vijf.

Misdaad

Naast al deze malaise is voor alle Venezolanen de misdaad een bron van grote zorg. In de sloppenwijken van Caracas, de barrios, kun je niet komen. Hans, een in Venezuela werkzame Nederlander: ,,Daarheen heb je alleen maar een enkele reis''.

Ook in meer gegoede delen van de hoofdstad zijn, vooral 's avonds, hele wijken 'no-go-areas', waar je op elke hoek kunt worden beroofd. Jaarlijks worden zo'n tienduizend mensen vermoord.

Niet alleen de schaarste en de uit de hand gelopen misdaad benauwen de Venezolanen. Het is ook de toenemend autocratische regeerstijl van de president. Luister naar advocaat dr. Andrez Vazquez: ,,Een onafhankelijke rechterlijke macht bestaat hier niet meer. Rechters die tegen de president ingaan worden ontslagen. Als je een zaak voor de rechter wilt brengen die tegen de regering is gericht, dan wordt die eindeloos uitgesteld.''

Luister naar prof. Levy Benshimol, hoogleraar communicatie aan de Universidad Santa Maria: ,,In de Grondwet staat dat we persvrijheid hebben. Die wordt beknot door intimidatie, censuur en zelfcensuur. Journalisten worden voor de rechter gesleept, en die is partijdig. Als je geen aanhanger van Chávez bent, krijg je niet eens toegang tot persconferenties van de overheid.''

Luister naar de diplomaat: ,,Veel goede ambtenaren, politici en vaklui zijn naar het buitenland gegaan. Alles draait om Chávez, die veel te veel hooi op zijn vork neemt. Niemand durft verantwoordelijkheid te nemen, en er is heel veel incompetentie. Alles loopt hier nu fout. Het kan niet anders of het gaat mis voor hem.''

De eerste tekenen zijn er al. Het referendum dat Chávez in december hield en dat hem meer macht had moeten geven, verloor hij. Zorgelijk voor hem was daarbij dat het de in Venezuela hoog aangeschreven studenten waren die massaal in de frontlinie van het verzet liepen.

Een van hen, Danhalit Zamalloa (20): ,,We zijn niet tegen de president, maar we vechten voor onze rechten. Dit is ons land.'' Een tweede, Maria Helena Canavage (21): ,,Na het referendum hebben we hoop gekregen. We zullen zeker weer de straat op gaan om ons recht en ons land terug te krijgen.''

En de 20-jarige Andrea Cortes is zich ook bewust van de missie van de studenten: ,,Veel jongeren zagen het hier niet meer zitten en zijn het land uit gegaan. Wij en zij hopen op hun terugkomst. In Miami wachten ze op ons.''

Opstand

Exit Chávez? Bij de intelligentsia van Caracas wordt algemeen een opstand verwacht.
Een paar citaten: ,,Er zijn grote onderhuidse spanningen hier.''
,,Als het volk echt gaat klagen moet je een staatsgreep niet uitsluiten.,,
,,Wat hier gebeurt, is niet vol te houden. Een omwenteling is onvermijdelijk.''

Wie van symbolen houdt, kan het niet ontgaan dat Chávez dol is op Don Quichot. Maar liefst een miljoen exemplaren van het boek heeft hij in de loop der jaren weggegeven.
Kijk ook naar Chávez' andere held, Simon Bolivar. Hij eindigde als dictator en moest uiteindelijk Venezuela verlaten om in Colombia in ballingschap te sterven. Verbitterd vatte hij, aan het eind van zijn leven, zijn ervaringen als volgt samen: ,,Zij die de revolutie dienen ploegen de zee''. Dat zijn regels die Chávez nog nooit heeft geciteerd.

bron: Nederlands Dagblad

De New York Times begint het ook te snappen. In hetzelfde contest een goed geschreven artikel die zegt dat het vertrouwen in Chavez tanende is. Als dit de "trent" gaat worden in journalisten land dan kan ik zeggen dat we de goede kant opgaan. Nu nog de regeringen ervan overtuigen dat Chavez een schande is voor het proffesionele beroep "president".

Groet
Alpha



Blogarchief