Welkom bij Free Opinion Venezuela

De berichtgeving in de Nederlandse kranten over Venezuela is nogal erg mager en berust vaak niet op exacte gegevens. Free Opinion Venezuela wil hier iets aan veranderen door de recente ontwikkelingen te volgen in Venezuela. Dat Hugo Chavez en zijn regering er niet altijd goed van af komt ligt meer aan hun optreden, dan aan iets anders. "De comments worden gemodereerd"

La información sobre Venezuela en los periódicos holandeses es mediocre y no siempre está basada en hechos reales. Free Opinion Venezuela quiere hacer un cambio con respecto a esto siguiendo el desarrollo de los acontecimientos en Venezuela. El hecho de que Hugo Chávez y su Gobierno se encuentren en una posición comprometedora se debe más que nada a sus acciones y no a otra razón. ''Los comentarios seran moderados previamente''.
Groet
Alpha

donderdag 11 december 2008

Gratis gezondheidszorg in de Venezolaanse sloppen

Vandaag in het NRC een artikel waar ik me wel in kan vinden. Het gaat over de gezondheidszorg in Venezuela.
Gebeurt niet vaak dat ik een kompleet artikel kopieer, dus het blijft een uitzondering.
Er wordt door P. de Wit veel aangehaald met wat je ook kan terugvinden in de eerder door mij geschreven artikelen op het blog.


Gratis gezondheidszorg in de Venezolaanse sloppen is een van de pijlers van de regering-Chávez. Vijf jaar na de invoering lijkt het project echter te ontsporen.

Door onze correspondent
Philip de Wit
Caracas, 11 dec.

Meneer de dokter is een Cubaan. Heel soms wordt hij gesignaleerd, maar meestal niet. Zijn kliniek is vrijwel altijd gesloten. „Mijn moeder was een keer ziek, maar de dokter wilde ons niet ontvangen. Hij had niets. Geen medicijnen, geen medische apparatuur. Tegenwoordig drinkt hij bier in een café”, zegt Ana Terón in El Valle, een verpauperde buurt in Caracas.
Twintiger Terón is teleurgesteld. „Het is hier ook een zooitje, het verloedert.” Met haar hand wijst ze naar een berg afval, vlak naast het achthoekige gebouwtje waar de kliniek is gevestigd. Het regent snoeihard. Plastic flessen, lege kartonnen melkpakken drijven de straat op. In een grote grijze meterkast zorgen talrijke kogelgaten voor ongewenste ventilatie. Een groot bord voor het gebouwtje meldt dat de kliniek onderdeel is van ‘Barrio Adentro’ (In de sloppenwijk), een gezondheidsplan
van de Bolivariaanse regering van Venezuela. Ruimvijf jaar geleden introduceerde de regering het project, een van de 28 ‘sociale missies’ (waaronder ook behuizing, voeding en tandheelkunde) van president Hugo Chávez. Allemaal onderdeel van de sociale revolutie van de president.

Een Cubaanse dokter beklimt een trap in een sloppenwijk van de Venezolaanse hoofdstad Caracas.

Het programma was een schot in de roos. Duizenden Cubaanse artsen werden ingevlogen, in ruil voor goedkope olielevering door Venezuela aan het communistische eiland. Eindelijk kregen de decennialang genegeerde bewoners van de sloppenwijken hun eigen
medische posten. En de dienstverlening is nog gratis ook. Zelfs de WHO (Wereldgezondheidsorganisatie)reageerde positief.
De organisatie constateerde in de eerste jaren een afname van kindersterfte in Venezuela, als gevolg van Barrio Adentro. Maar inmiddels groeit de onvrede over het project. De belangrijkste kritiek: de uitvoering ligt stil. Hoewel harde cijfers ontbreken, staat vast dat de ruim 8.000 voor 2005 geplande posten nooit zijn
gehaald. Volgens schattingen zijn er sinds 2003 rond de 2000 klinieken geopend. „Of ze functioneren is een andere vraag”, zegt Yolanda D’Elia, sociologe en tot 2002 adviseur van het Venezolaanse ministerie van Gezondheidszorg. D’Elia heeft uitgebreid onderzoek gedaan naar Barrio Adentro. „Wij schatten dat ongeveer van 30 procent van de centra functioneert.” De standaardkliniek, die Ana Téron laat zien, bestaat uit twee verdiepingen. De begane grond is voor consultaties, de bovenverdieping dient als woonruimte voor de verpleger of dokter. De medische post ligt aan de voet van San Andrés, een imposante sloppenwijk, gelegen op een berghelling in El Valle.
De gezondheidsposten van Barrio Adentro zijn bestemd voor dit soort wijken: met een arme bevolking, slechte sanitaire voorzieningen en vaak open rioleringen. Uitbraken
van dengue komen er regelmatig voor. Het zijn vooral die buurten waar artsen zich voorheen nooit lieten zien. De regering claimt dat 70 procent van de bevolking ooit is behandeld door de nieuwe klinieken. Volgens de Verenigde Naties leeft 60 procent van de Venezolanen in armoede en 28 procent zelfs in extreme armoede. In El Valle zijn 22 klinieken van Barrio Adentro, zo vertelt Luis Hernández, van Gente del Valle.
Deze onafhankelijke organisatie werkt in de sloppenwijk. Slechts 10 procent van de klinieken functioneert. De rest niet. „Die worden gebruikt als woningen. De artsen
zijn verdwenen of nooit aangekomen”,zegt Hernández. Hij blijkt niet te overdrijven. Als hij op een doordeweekse dag een rondje maakt langs een aantal medische posten, blijken ze allemaal gesloten. „Zie je.Het had een mooi project kunnen zijn, maar het wordt volledig genegeerd. Er is geen geld, geen apparatuur, alleen een gebouw, alsof het proces ergens is stil blijven staan. Het heeft de mensen hoop gegeven, maar op
deze wijze verdwijnt die weer.” Sociologe D’Elia constateert dat een deel Cubaanse artsen weer zijn vertrokken. Naar projecten in andere landen, als Bolivia, of gewoon
verdwenen, wellicht omdat ze niet terugwillen naar Cuba. „Ze hebben tweejarige contracten, maar worden niet vervangen. En aan Venezolaanse artsen is een tekort.”

Volgens de onderzoekster is Barrio Adentro destijds ook geïntroduceerd met politieke motieven.
„Je opent klinieken, deel gratis medicijnen uit. Je bindt de mensen zo aan je partij. Het is een vorm van cliëntelisme. De Cubaanse artsen die er werken, verspreiden bovendien het woord van de revolutie en vooral dat lijkt belangrijk te zijn voor de regering. Niet de personen”, zegt D’Elia.
Het project komt dan ook volledig uit de koker van de regering en is niet geïntegreerd in het bestaande zorgsysteem. Daarom ook was de Federatie van Venezolaanse Medici weinig enthousiast over Barrio Adentro: ze is er amper bij betrokken geweest.
Officieel heeft Barrio Adentro ook vervolgprogramma’s: deel 2 voor het opzetten van diagnostische centra, deel 3 voor renovatie van een aantal ziekenhuizen en deel 4 voor de bouw van nieuwe ziekenhuizen in een aantal sloppenwijken.
„Daar is weinig van terecht gekomen. Bureaucratie en te weinig betrokkenheid nekken de uitvoering. Wat je ziet is dat de regering helemaal niet meer geïnvesteerd
heeft in de bestaande gewone ziekenhuizen”, zegt D’Elia.
De situatie in Venezuela is wat haar betreft kritiek. Zij vervolgt:
„De gevallen van tbc en dengue zijn alleen maar gegroeid tijdens het bewind van Chávez, terwijl dat juist ziektes zijn die veel voorkomen bij arme mensen.”
Pijnlijk, zo vindt Ana Téron, inwoonster van El Valle, de gang van zaken. Zij zegt: „Voor de mensen hier is gezondheidszorg op loopafstand belangrijk. De meeste ziekenhuizen liggen te ver weg. Het enthousiasme was groot, maar als de klinieken hun deuren dicht houden, wat heb je er dan aan?”

10 jaar Hugo Chávez
Het is deze week tien jaar geleden dat Hugo Chávez door de Venezolanen tot president werd gekozen. De voormalig luitenant-kolonel voerde na zijn aantreden een nieuwe grondwet in, het startschot voor een ingrijpende links-nationalistische ‘Bolivariaanse’ revolutie. Eind 2007 legde hij het volk een grondwetswijziging voor, die het onder meer voor Chávez mogelijk had moeten maken zich ook na
2012 herkiesbaar te stellen.
Chávez verloor het referendum, zijn eerste stembusnederlaag ooit. Begin 2009 wil hij de kwestie van zijn onbeperkte herverkiezing opnieuw in stemming brengen.

Blogarchief